8 ciekawostek, których nie wiedzieliście o Bobie Marleyu! Sprawdź najsłynniejszą teorię spiskową

Bob Marley a właściwie Robert Nesta Marley urodził się 6 lutego 1945 roku w Nine Mile na Jamajce, a zmarł 11 maja 1981 roku w Miami. Po dziś dzień uznawany za niekwestionowanego “Króla Reggae”, a jego hity “Exodus”, “No Woman, No Cry” czy “One Love” zna każdy. Marley zdobył sławę nie tylko dzięki swojej muzyce, ale przyczynił się również do popularyzacji rastafarianizmu i śpiewał o ideai powrotu Afrykanów jako narodu wybranego z wygnania i wyzysku do ziemi wolności Syjonu. W 1977 roku doznał kontuzji palca u nogi, a gdy rana długo się nie goiła, wykryto u niego zmiany nowotworowe i zalecono amputację, na którą artysta nie wyraził jednak zgody. Wkrótce wykryto u niego przerzuty na płuca, mózg i żołądek. Zmarł mając zaledwie 36 lat.

Czego jednak mogliście dotychczas nie wiedzieć o “królu reggae”? Sprawdźcie sami!

Bob Marley przed swoją śmiercią stworzył prawdziwy “klan Marleya”. Ze swoją żoną Ritą doczekał się czwórki (Cedella, David “Ziggy”, Stephen, Stephanie) a po ślubie adoptował 1,5 roczną córkę (Sharon) Rity z poprzedniego związku. Pozostałe dzieci były owocem pozamałżeńskich romansów Marleya z różnymi kobietami. Muzyk doczekał się więc: Roberta “Robbiego”, Rohana, Karen, Juliana, Ky-Mani, Damiana “Jr. Gonga” i Makedy Jahnesty, która urodziła się kilkanaście dni po śmierci Boba.

Jego największą pasją prócz muzyki była piłka nożna. Sam o sobie mówił “generał środka pola” i przy każdej możliwej okazji, nawet w trakcie wyczerpujących tras koncertowych, kopał w piłkę. Jego przyjacielem i menedżerem w latach 70-tych był Allan “Skill” Cole, były napastnik jamajskiej drużyny narodowej. To dzięki tej znajomości piosenki Marleya zaczęły pojawiać się w stacjach radiowych. Cole został również dopisany jako współtwórca antywojennej piosenki “War” z płyty “Rastaman Vibration”. Piłka nożna stała się również dla Marleya przyczyną śmierci – to właśnie podczas gry w piłkę w 1977 roku nabawił się kontuzji palca u nogi, po której wykryto u niego czerniaka.

Jedna z teorii spiskowych, która krążyła po jego śmierci głosiła, że muzyka pozbyło się CIA, a jego śmierć była zamachem. Wydawca płyt Marleya z wytwórni Island wspominał później, że tajne służby USA “miały go na oku”:

“Mogę tylko powiedzieć, że zostałem wezwany przez amerykańskiego ambasadora do jego biura na Jamajce. Powiedział mi, że mają mnie na oku z powodu tego, co robię, ponieważ pracowałem z facetem, który był w stanie zdestabilizować sytuację. Oni mieli go na oku”

Jestem przekonany, że został on “usunięty” przez ludzi, dla których duchowe przebudzenie człowieka oraz jego polityczna świadomość stanowi poważne zagrożenie – dodawał Dawid Portasz.

Bob Marley związany był z odłamem 12 Plemion Izraela. Na płycie “Rastaman Vibration” cytował biblijne fragmenty z tzw. błogosławieństwa Józefa. Nie tylko rastafarianie, ale i chrześcijanie traktowali Marleya jak swojego. Będąc śmiertelnie chorym, król reggae miał ulec presji rodziny i zgodzić się na chrzest w Etiopskim Kościele Ortodoksyjnym. Do ceremonii doszło 4 listopada 1980 roku w hotelu Wellington w Nowym Jorku, a poza muzykiem chrzest przyjęli także jego żona Rita oraz ich dzieci. Całości przewodniczył arcybiskup Abuna Izaak, duchowy nauczyciel Marleya. Nadał muzykowi imię Berhane Sellasje, co znaczy “Światło Świętej Trójcy”.

Po śmierci muzyka trumnę z jego ciałem wystawiono na widok publiczny. Najsłynniejszego syna Jamajki przyszło pożegnać ok. 100 tysięcy osób. Do trumny włożono jego ulubiona gitarę Gibsona (niektóre źródła podają, że był to czerwony Fender Stratocaster), Biblię otwartą na Psalmie 23, piłkę nożną i marihuanę.

Bob Marley potrafił grać na gitarze, saksofonie, fortepianie, harmonijce i perkusji.

Bob Marley był synem Afroamerykanki Cedelli Booker oraz kapitana marynarki, pochodzenia angielskiego, Norvala Marleya. W dzieciństwie doświadczył z tego powodu gnębienia i rasizmu i był wyśmiewywany przez ciemnoskórych Jamajczyków.

W czerwcu 1978 roku Marley otrzymał od Organizacji Narodów Zjednoczonych Medal Trzeciego Pokoju Światowego podczas ceremonii w Nowym Jorku. Odbyła się ona w Waldorf Astoria i została zaprezentowana przez afrykańskich delegatów w uznaniu wysiłków Marleya na rzecz milionów Murzynów pozbawionych podstawowych praw na całym świecie.