Sekrety Białego Domu: pokój różany, gabinet dentystyczny….

Budowa Białego Domu rozpoczęła się za prezydentury Jerzego Waszyngtona w 1792 roku. Waszyngton wspólnie z architektem miejskim Pierre’em L’Enfantem wybrał miejsce na powstanie budynku. Konkurs wygrał projekt architektoniczny autorstwa Jamesa Hobana. Budowę rozpoczęto w październiku 1792 roku, a uroczyste oddanie do użytku nastąpiło 1 listopada 1800. Pierwszym prezydentem, który w nim zamieszkał, był John Adams.

Nieskazitelnie biała fasada Białego Domu przeczy jego oryginalnemu wyglądowi. Biały Dom został zbudowany przy użyciu szarego piaskowca Aquia z kamieniołomu Government Island, cegieł oraz drewna z lasów Maryland i Wirginii. Po raz pierwszy miał zostać pomalowany na biało w 1814 roku, by ukryć ślady po pożarze, gdy wojska brytyjskie podpaliły budynek, choć jest to tylko legenda. Faktem natomiast jest to, że do pomalowania Białego Domu potrzeba 570 galonów farby o nazwie Whisper White Durona.

Nazwa “Biały Dom” (White House) została nadana budynkowi 14 września 1901 roku przez prezydenta Roosevelta. Wcześniej nazywany był Pałacem Prezydenckim, Domem Prezydenckim i Siedzibą Władz Wykonawczych.

Budynek Białego Domu składa się łącznie z ponad 180 pokoi. Prócz biur znalazło się tu również miejsce na kręgielnie, kino, sklep z czekoladą, prezydencką kawiarnię czy pokój gier z symulatorem golfa o wartości ponad 40 tysięcy dolarów. Znajduje się tu również sala muzyczna, którą Hillary Clinton wybudowała dla Billa, by były prezydent USA mógł ćwiczyć grę na saksofonie.

W Białym Domu znajdowały się kiedyś szklarnie i oranżerie wprowadzone przez prezydenta Buchanana w 1857 roku. Niestety, zniknęły wraz z wprowadzeniem się do budynku Roosevelta, który postanowił przerobić je na Zachodnie Skrzydło.

W 1862 roku pierwsza dama Mary Todd Lincoln po śmierci swojego syna Williego urządzała seanse spirytystyczne w Czerwonym Pokoju. Prócz tego przez lata mieszkańcy i pracownicy Białego Domu zgłaszali, że widzieli na terenie budynku duchy, w tym m.in ducha Abrahama Lincolna.

W latach 30. w piwnicy Białego Domu zainstalowano gabinet dentystyczny, który dysponuje najnowocześniejszym sprzętem do wykonywania badań kontrolnych, zdjęć rentgenowskich oraz wszelkich operacji jamy ustnej, których mógłby potrzebować prezydent lub jego rodzina. Istnienie gabinetu potwierdził Barack Obama w jednym z programów telewizyjnych.

W Białym Domu znajduje się Pokój Różany, który w 1957 stał się Sypialnią Królowej Elżbiety II. To właśnie tutaj monarchini zatrzymywała się na noc, gdy odwiedziała prezydentów USA.

W 1933 roku w Białym Domu wybudowano basen, który był potrzebny do fizjoterapii Franklinowi Roosveltowi. Basen wychodził bezpośrednio na Ogród Różany i był wyposażony w kilka nowoczesnych wówczas gadżetów, w tym podwodne oświetlenie. Basen zlikwidowano za rządów Nixona, który przerobił go na nową salę prasową.

W latach 90-tych podczas jednej ze swoich wizyt znany aktor Tom Hanks zwrócił uwagę na to, że w jednym z pomieszczeń znajduje się stary, zdezelowany ekspres do kawy. Postanowił więc przysłać do Białego Domu w prezencie nową maszynę, a następnie kontynuował aktualizację ekspresu przysyłając nowe modele co kilka lat.

Pod Białym Domem znajduje się zestaw sekretnych tuneli. Część z nich łączy Skrzydło Zachodnie i Skrzydło Wschodnie zapewniając im dostęp do schronu przeciwbombowego. W 1987 roku powstał dodatkowy tunel zapewniający dostęp do schodów na zewnątrz Gabinetu Owalnego i prowadzący do piwnicy pod rezydencją, którego celem jest ochrona przed atakami terrorystycznymi oraz tunel prowadzący do budynku skarbca, zbudowany przez Roosevelta jako schron przeciwlotniczy. Legendy głoszą, że tunele mają łączyć Biały Dom z Kapitolem, Domem Blaira, rezydencją wiceprezydenta oraz Pentagonem.

W 1961 roku pierwsza dama Jacqueline Kennedy rozpoczęła renowację wystroju wnętrz Białego Domu, majacą na celu uczynienie z niego “żywego muzeum”:

“Czułam się w dziwny sposób zawiedziona Białym Domem. Wydawał mi się ponury i niegościnny. Nie było żadnej broszury, którą można by wziąć do domu, nic, co mogłoby przekazać więcej wiadomości o tym wspaniałym domu i prezydentach, którzy tu mieszkali” – wyznała.

Jacqueline Kennedy zdecydowała się uczynić z niego prawdziwą wizytówkę głowy państwa. W tym celu dokształcała się w temacie historii rezydencji dzięki książkom wypożyczonym z Biblioteki Kongresu, nawiązała też współpracę z wieloma specjalistami, m.in. z Henrym du Pontem. Dzięki jej staraniom powstały Towarzystwo Historyczne Białego Domu oraz Komitet Sztuk Pięknych, koordynujący pracami renowacyjnymi, pozyskujący meble, dzieła sztuki oraz inne elementy wyposażenia, a także zbierający potrzebne fundusze na całość przedsięwzięcia. Jacqueline odzyskiwała niektóre eksponaty samodzielnie – wśród zapomnianych skarbów rezydencji odkryła słynne biurko z epoki wiktoriańskiej, które stanęło w prezydenckim biurze – Gabinecie Owalnym.

Ukoronowaniem prac było wydanie oficjalnego przewodnika pt. „The White House. A Historic Guide” oraz osobiste przeprowadzenie przez panią Kennedy godzinnej wycieczki telewizyjnej po odnowionym Białym Domu w lutym 1962 roku. Przewodnik kupiło pół miliona osób, natomiast „White House Tour” obejrzało 56 milionów telewidzów.

Pierwsza Dama otrzymała za niego nawet honorową Nagrodę Emmy.

W 2017 roku Biały Dom został wyceniony na 397,9 miliona dolarów. Według rynku nieruchomości opłaty za wynajem wynosiłyby nieco ponad 2 miliony dolarów miesięcznie.

W Białym Domu odbyło się 19 ślubów. Pierwszy z nich odbył się w Niebieskim Pokoju w 1812 roku, z Thomasem Toddem i Lucy Payne Washington, siostrą pierwszej damy Dolley Madison. Pierwszym i jedynym prezydentem, który zawiązał węzeł małżeński w Białym Domu, był Grover Cleveland.