Od lat pomaga zwierzętom, a teraz walczy z okrutną chorobą. Taką diagnozę usłyszał Konrad z DIOZ

W ostatnich tygodniach jego nazwisko pojawiało się wszędzie. Jedni nazywali go bohaterem, inni, prowokatorem. Gdy emocje wokół dramatycznych interwencji w schroniskach sięgały zenitu, on działał bez wahania. Teraz Konrad Kuźmiński ujawnił, że sam znalazł się w krytycznym momencie.

Dramat w schronisku w Sobolewie

Sprawa schronisk w Bytowie i Sobolewie stała się jednym z najgłośniejszych tematów ostatnich tygodni. Najpierw nagłośniła ją Doda, a chwilę później do akcji wkroczyli przedstawiciele organizacji prozwierzęcych z całej Polski.

Podczas sobotniego protestu w Sobolewie doszło do scen, które obiegły media społecznościowe. Gdy mimo informacji o likwidacji schroniska nikt nie chciał wpuścić aktywistów na teren obiektu, Konrad Kuźmiński przeskoczył przez bramę. Chwilę później otworzył ją innym.

Z bud i klatek zaczęły wychodzić pierwsze psy – wychudzone, chore, przetrzymywane w skrajnie niskich temperaturach. Zwierzęta natychmiast trafiły pod opiekę organizacji ratunkowych. Najwięcej z nich przejął Dolnośląski Inspektorat Ochrony Zwierząt (DIOZ).

Czym jest DIOZ i dlaczego budzi tak ogromne emocje

DIOZ to organizacja, która od blisko dziewięciu lat zajmuje się interwencjami w sprawach rażącego znęcania się nad zwierzętami. Jej misją jest nie tylko odbieranie zwierząt oprawcom, ale też prowadzenie realnej pomocy prawnej, leczenia i późniejszych adopcji.

W 2021 roku inspektorat otworzył specjalistyczną lecznicę dla zwierząt pokrzywdzonych. Dziś prowadzi główne ośrodki ratownictwa w Pietrzykowie na Dolnym Śląsku oraz w Wojtyszkach w województwie łódzkim. Koszty? Około miliona złotych miesięcznie, pokrywanych niemal wyłącznie z prywatnych darowizn.

W 2022 roku DIOZ został uhonorowany międzynarodową nagrodą Brian Davies Award, uznawaną za jedno z najważniejszych wyróżnień w świecie ochrony praw zwierząt.

Kim jest Konrad Kuźmiński? 

Konrad Kuźmiński miał zaledwie 19 lat, gdy zakładał stowarzyszenie ratujące katowane zwierzęta. Dziś stoi na jego czele razem z Erykiem Złotym, który jest zarówno jego partnerem biznesowym, jak i życiowym. Wiceprezeską organizacji jest Krystyna Pietruszka.

Kuźmiński od lat wzbudza skrajne emocje. Jego styl działania jest bezpośredni, ostry i pozbawiony dyplomacji. Publicznie krytykuje oprawców zwierząt, lokalne władze i polityków odpowiedzialnych za dziurawe prawo. Nie stroni od wulgaryzmów, co jedni mu wytykają, a inni uważają za jego największą siłę.

Po akcji w Sobolewie stał się jedną z najbardziej rozpoznawalnych twarzy walki o prawa zwierząt w Polsce. Wsparcia publicznie udzieliły mu m.in. Doda i Joanna Krupa. Jednocześnie pojawiły się też sprawy sądowe i oskarżenia, m.in. o rzekome “kradzieże psów” właścicielom, które DIOZ konsekwentnie odpiera, wskazując na działanie w ramach prawa.

Na co choruje Konrad Kuźmiński?

Po kilkunastu godzinach intensywnej akcji ratunkowej w Sobolewie stan zdrowia Konrada Kuźmińskiego gwałtownie się pogorszył. Aktywista poinformował w mediach społecznościowych o nawrocie ciężkiej choroby autoimmunologicznej.

Przez ostatnie dziewięć miesięcy byłem w remisji. Dziś muszę napisać wprost – mam nawrót – przekazał.

Kuźmiński zmaga się z ziarniniakowatością z zapaleniem naczyń (dawniej: ziarniniakiem Wegenera) oraz chorobą Behçeta. To schorzenia, które prowadzą do martwicy naczyń krwionośnych i mogą atakować płuca, nerki, mięśnie oraz inne narządy wewnętrzne. Choroby są nieuleczalne, leczenie polega jedynie na próbach utrzymania remisji.

To, co widzicie na mojej twarzy, to tylko ułamek tego, co dzieje się we mnie. Jestem po 24 godzinach snu, a zmęczenie nie mija. To całkowite wyczerpanie organizmu- napisał.

Dodał również, że mimo silnych leków immunosupresyjnych objawy wróciły ze zdwojoną siłą. Pojawił się ból mięśni, stawów i całego ciała. Aktywista przyznał, że obawia się konieczności powrotu do opioidowych leków przeciwbólowych, które udało mu się odstawić niespełna rok temu.

W poruszającym wpisie Kuźmiński przeprosił, że nie odpisuje na wiadomości i ma ograniczony kontakt z ludźmi proszącymi o pomoc dla zwierząt.

Widzę te wiadomości: “pilne”, “błagam”, “umiera”. I to mnie rozrywa, bo dziś mam wrażenie, że to ja umieram- wyznał szczerze.

Zaznaczył, że nie jest w stanie jeździć w trasy interwencyjne i ledwo wykonuje podstawowe czynności. Poprosił o jedno – trzymanie kciuków, by ten rzut choroby jak najszybciej ustąpił.