Tylko u nas! Nie płacą alimentów i nie są sami. Jak rodziny pomagają ukrywać dochody?
Przemoc ekonomiczna to zjawisko, które znamy od stuleci. Takim określenie możemy nazwać również niepłacenie alimentów. Temat ten postanowiła poruszyć Karolina Malinowska w rozmowie dla “Super Mamy” z komornikiem, Robertem Damskim. Omówili nie tylko problem unikania płacenia alimentów, ale także rolę otoczenia.
Dług alimentacyjny jako problem społeczny
Dług alimentacyjny w Polsce to poważny, narastający problem społeczny, a nie prywatna sprawa między byłymi partnerami. Wśród dłużników alimentacyjnych 96% stanowią mężczyźni, co nikogo nie dziwi, bo to zwykle ojcowie są zobligowani do płacenia alimentów na dziecko, które zostaje przy kobiecie. Bardzo często osoby, na których ciąży obowiązek płacenia alimentów, jako przyczynę niewywiązywania się z niego wskazują brak chęci finansowania swojej byłej partnerki, tak jakby nie przyjmowali do wiadomości, że alimenty są na dziecko, a nie eks. Zwykle jest to kłamstwo. A w kłamaniu alimenciarze są nieźli.
Alimenciarze w show-biznesie
Znane osoby, tzw. gwiazdy to też ludzie. Mogły się o tym przekonać byłe partnerki owych panów. Okazuje się, że nie tylko zwykły Kowalski uchyla się od płacenia alimentów na własne dzieci. Jak widać, sprawa to dotyczy również osób ze świata show-biznesu. Swego czasu media rozpisywały się o niepłacącym alimenty aktorze, Mikołaju Krawczyku, który wobec swoich dzieci ma dług na kwotę 170 tys. zł. W social mediach wtedy zawrzało, a portale show-biznesowe grzały temat znanych osób, które zalegają z alimentami.
Na listę alimenciarzy można było wpisać również m.in. Zbigniewa Zamachowskiego (aktor), Dariusza Krupę (muzyk), Krzysztofa „Diablo” Włodarczyka (bokser), Antoniego Królikowskiego (aktor), Piotra Liroya Marca (raper, były poseł), Bartosza Żukowskiego (aktora). Do tego niechlubnego grona była też zaliczana swego czasu Ilona Felicjańska (modelka, uczestniczka: “Królowej przetrwania”).
Przemoc ekonomiczna = okradanie własnych dzieci
Podczas rozmowy Karoliny Malinowskiej z komornikiem sądowym, Robertem Damskim rzeczy zostały nazwane po imieniu. Dziennikarka zauważyła, że niepłacenie alimentów na swoje dziecko nazywane jest bardzo często przemocą ekonomiczną.
Robert Damski odpowiedział:
Tak. To sprawca swoim działaniem, a w zasadzie zaniechaniem, sprawia, że druga osoba, czyli samodzielny rodzic musi wykonywać czynności, których normalnie nie powinien wykonywać. Czyli pójść na drugi etat do pracy, spędzić mniej czasu ze swoim dzieckiem. To jest przemoc ekonomiczna. Dlatego, że tym swoim zaniechaniem płacenia, wymusza na tym drugim rodzicu, na tym samodzielnym rodzicu, określone zachowania.
Karolina Malinowska zapytała, czy dzisiejszy świat, umowy śmieciowe w pracy, przyzwolenie społeczne na niepłacenie alimentów, pozwalają, żeby ukrywać dochody?
Komornik odparł:
Jeżeli byśmy zorganizowali mistrzostwa świata w ukrywaniu dochodów, to myślę, że Polacy zajęliby całe podium.
Dziennikarka zainteresowała się, z czego to wynika? Dlaczego jako społeczeństwo dajemy przyzwolenie na takie zachowanie.
Bo w konflikcie rodziców zupełnie pomijamy kwestię związaną właśnie z dzieckiem. Ja bardzo często słyszę od dłużnika alimentacyjnego, który przychodzi do kancelarii, że on na byłą płacić nie będzie. Albo skoro chciała ze mną rozwodu, to niech się teraz martwi. Ucieka nam w ogóle z perspektywy patrzenie na problem nie alimentacji, ucieka nam dziecko. Czyli ta osoba, która jest najważniejsza.
Komornik dodał:
Dlaczego jest przyzwolenie społeczne? Dlatego, że jest bardzo duży relatywizm. Relatywizm, czyli my za każdym razem mówimy, alimenty należy płacić. I co do zasady, zgoda. Potem pojawia się magiczne, ale… I zaczyna się cała masa wytłumaczeń, usprawiedliwień. Czyli właśnie ten relatywizm. Bo ona złą kobietą była, bo to ona chciała tego rozwodu, bo skoro sąd dał jej dziecko, to niech ona się nim zajmuje, to jest jej problem. I mamy tu przyzwolenie społeczne. To przyzwolenie społeczne zaczyna się już w rodzinie. […] Skoro aż 96% dłużników alimentacyjnych to mężczyźni, więc bardzo często to ich najbliższe środowisko, które pomaga im ukryć ich dochody, to jest mama.
Dariusz Damski zauważył:
To jest największy z dramatów, bo to jest babcia tego dziecka, na które są alimenty. One chcą ochronić swoje dziecko, swojego synka. […] Kiedy pytam, z czego się pan utrzymuje, najczęstszą odpowiedzią jest, z niczego. Więc ta mama dopuszcza do tego, żeby on, oczywiście na papierze, żył z niczego. Podczas gdy tak naprawdę dłużnicy alimentacyjni nie posiedli, tej zdolności życia z niczego. Oni bardzo często, są zatrudniani na czarno. Dlaczego? Bo pracodawca, pomagając im ukrywać ich prawdziwe dochody, nie widzi, że on pomaga oszukiwać, okradać dziecko. Bo gdyby tak było, na pewno by się na to nie godził.
Karolina Malinowska spostrzegła, że trzeba nazwać to wprost.
Niepłacenie alimentów to tak naprawdę okradanie własnego dziecka! Dłużnik, który mógłby zapłacić alimenty, ich nie płaci, jest dłużnikiem gorszego sortu, bo okrada własne dziecko.
Należy przypomnieć, że niepłacenie alimentów jest przestępstwem z art. 209 Kodeksu karnego. Jeśli zaległość wynosi co najmniej 3 równowartości świadczeń okresowych (zazwyczaj 3 miesiące) lub opóźnienie w zapłacie jednorazowej przekracza 3 miesiące. Grozi za to grzywna, kara ograniczenia wolności lub pozbawienie wolności do 1 roku, a w przypadku narażenia na brak środków do życia – do lat 2.
Cała rozmowa z komornikiem sądowym, Robertem Damskim poniżej:
