Czy Kwaśniewska boi się starości?

Jolanta Kwaśniewska (60 l.) w szczerej rozmowie z portalem Newseria opowiedziała o tym, czego się najbardziej obawia na starość. Kobieta bowiem uważa, że to jaka nasza starość będzie wyglądać, zależy głównie od naszego życia w czasach młodości – diety, odrzucania używek oraz aktywności fizycznej.

Najgorszym, według żony Aleksandra Kwaśniewskiego, jest bycie obciążeniem dla swoich najbliższych. Wynika ono z niedołężności nierozłącznie związanej ze starością. To poczucie bezradności człowieka, który przez całe życie opiekował się najbliższymi, jest największym strachem dojrzałego człowieka.

Należy jednak zaakceptować fakt, że lepiej dożyć późnej starości, niż umrzeć w młodym wieku. Jej fundacja Porozumienie bez Barier pomaga starszym osobom dając im do zrozumienia, że starość nie musi oznaczać samotności i przykrej egzystencji. Dzięki niej może również realizować program Oswajanie Starości, które ma na zadanie pokazywać, że można cieszyć się życiem również w wieku późnej starości.

Matka Aleksandry Kwaśniewskiej powiedziała jednak, że:

Boję się tylko niedołężności, boję się czegoś, co jest wielką niewiadomą – chorób mentalnych. Na ten temat bardzo często rozmawiamy w fundacji i na różnych konferencjach, w których biorę udział. To jest dla mnie taka najbardziej przerażająca wizja.

Była pierwsza dama powiedziała również od czego zależy nasze zdrowie oraz to, co wpływa na nasz wygląd, kiedy będziemy starsi. Według niej, wiele zależy od matki, jej stylu życia oraz zachowań w czasie ciąży:

To od przyszłej mamy zależy, jak będzie wyglądał ten staruszek. Żeby w ciąży nie piła, nie paliła, zażywała ruchu, mądrze się odżywiała, nauczyła małego człowieka, który przyjdzie na świat, w jaki sposób sensownie funkcjonować, żeby w tę starość wejść w jak najlepszym dobrostanie.

Zobacz więcej: Jolanta Kwaśniewska komentuje styl Agaty Dudy

Kwaśniewska promuje nowy projekt swojej fundacji, Kącik dziadka i babci, ma za zadanie stworzyć miejsca dla seniorów, dzięki któremu każdy z nich będzie mógł dobrze spędzić swój czas w gronie rówieśników. Dzięki temu późna starość dla takich osób, wcale nie musi oznaczać jedynie samotności.

Co myślicie o takiej inicjatywie? Czy również boicie się wieku swojej starości? Czy w ogóle myślicie o takich rzeczach?