Kim była słynna ikona popkultury Audrey Hepburn?

Wiele osób słysząc nazwisko Audrey Hepburn kojarzy głównie delikatną, dziewczęcą piękność z ogromnymi, sarnimi oczami lub szeroko znany w popkulturze obraz Audrey w kultowej “małej czarnej” z diamentową kolią i papierosem w ręku.

Audrey Hepburn była jednak nie tylko aktorką, a swoimi zasługami w organizacjach charytatywnych przeszła do historii być może nawet bardziej niż samą grą aktorską. Niewątpliwie zapisała się na stałe na kartach historii i była postacią o bogatej przeszłości.

Już wkrótce możemy się spodziewać filmu biograficznego o Audrey, dlatego przypomnijmy sobie po krótce jej życiorys!

Audrey Hepburn, a właściwie Audrey Kathleen Ruston urodziła się 4 maja 1929 w Ixelles w Belgii. Jej matka Ella van Heemstra była holenderską baronową należącą do arystokratycznej rodziny, a ojciec Joseph Victor Anthony Ruston, brytyjczyk austriackiego pochodzenia w latach 1923-1924 pełnił funkcję honorowego konsula brytyjskiego.

Joseph nie cieszył się dużą popularnością w późniejszej historii rodziny – według biografa Donalda Spoto był on “zwykłym kombinatorem, który ożenił się z Ellą dla pieniędzy i możliwości życia w blasku jej arystokratycznej rodziny”.

W połowie lat 30. ojciec Hepburn zaczął wykazywać coraz większe zainteresowanie faszystowską polityką – jakiś czas później stało się to powodem opuszczenia przez niego rodziny bez słowa wyjaśnienia i przeprowadzki do Londynu, gdzie zaczął się angażować w działalność faszystowską, chociaż jak twierdził, nigdy nie popierał holocaustu ani wojny.

Audrey wspominała, że jego odejście było “najbardziej traumatycznym wydarzeniem w jej życiu”. Jego żona złożyła pozew rozwodowy. Chociaż Ruston otrzymał zgodę na odwiedzanie swojej córki, nigdy nie wykazywał większego zainteresowania dzieckiem. Audrey wspominała odejście ojca słowami:

Poznałam, czym jest paniczny ludzki strach, gdy miałam zaledwie kilkanaście lat. Widziałam go, czułam, słyszałam – i on nigdy nie odejdzie. To nie był senny koszmar; ja tam byłam i to wszystko się wydarzyło.

Rodzina Hepburn została głęboko dotknięta przez wojenną okupację, co przyszła aktorka wspominała po latach:

„Gdybyśmy wiedzieli, że będziemy okupowani przez pięć lat, wszyscy moglibyśmy się zastrzelić. Myśleliśmy, że to może minie w przyszłym tygodniu… za sześć miesięcy… w przyszłym roku… tak właśnie przez to przeszliśmy”

W trakcie trwania wojny Audrey używała imienia Edda van Heemstra w obawie przed deportacją ze względu na jej “angielsko brzmiące” nazwisko. Rodzina mieszkała w tym okresie w posiadłości w Arnhem w Holandii, mając nadzieję, że kraj pozostanie neutralny i nie dotknie go wojna.

W wieku 16 lat w 1945 roku wraz z matką zgłosiła się do pracy w szpitalu w charakterze wolontariuszki pomagając rannym żołnierzom

Początkowo Audrey marzyła, by zostać primabaleriną i pobierała lekcje baletu u Soni Gaskell oraz rosyjskiej nauczycielki Olgi Tarassovej. Hepburn wzięła również udział w przesłuchaniu w prestiżowym studiu baletowym należącym do Marie Rambert. Po przesłuchaniu Rambert zgodziła się na przyjęcie Hepburn do zespołu.

W tym samym okresie przyszła aktorka postanowiła usunąć człon Ruston ze swojego nazwiska, a zamiast tego używać panieńskiego nazwiska swojej prababki. Od tego momentu zaczęła się przedstawiać jako Audrey Hepburn.

Niestety pomimo dużego talentu Audrey posiadała “zbyt słabą sylwetkę”, by móc zostać primabaleriną o czym poinformowała ją Rambert, a piętno wojny silnie odcisnęło się na jej zdrowiu, przez co miała słabe mięśnie. Hepburn podjęła więc decyzję o skoncentrowaniu się na aktorstwie.

Jej pierwsza rola, w której wcieliła się w hotelową recepcjonistkę w filmie “One Wild Oat” trwała niespełna 20 sekund, jednak mimo to spodobała się na tyle, że zaproponowano jej kolejne epizodyczne role w filmach.

Początkowo Hepburn miała kontrakt z Associated British Picture Corporation (ABPC), jednak później udało jej się podpisać kontrakt z Paramount Pictures i wystąpiła w filmie “Rzymskie wakacje”, dzięki czemu otworzyły się dla niej drzwi do Hollywood i została okrzyknięta gwiazdą.

Jednocześnie zapoczątkowała zupełnie nowy kanon urody kobiecej w Ameryce w 1953 roku, a jej zdjęcia zaczęły się pojawiać w magazynach takich jak “Time” czy “Vogue”.

Za rolę księżniczki Anny w “Rzymskich wakacjach” została nagrodzona statuetką Akademii Filmowej w kategorii dla najlepszej aktorki pierwszoplanowej, nagrodą BAFTA dla najlepszej brytyjskiej aktorki oraz Złotym Globem dla najlepszej aktorki w filmie dramatycznym. Zdobyła także nagrodę Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych.

Najbardziej znanym filmem z udziałem Audrey Hepburn jest niewątpliwie “Śniadanie u Tiffany’ego”. Jak pisano w późniejszych recenzjach „wizerunek Audrey Hepburn, siedzącej w otwartym oknie, delikatnie trącającej struny i śpiewającej «Moon River» swym niepewnym, melancholijnym mezzosopranem, jest z pewnością najtrwalszym symbolem czaru, jaki rzuciła na rzesze kinomanów wtedy i kiedykolwiek później”.

Również słynna “mała czarna” zaprojektowana przez Givenchy, którą Hepburn nosi w filmie została uznana za jeden z najbardziej kultowych przedmiotów w historii XX wieku, a sama aktorka zdobyła status ikony mody i królowej elegancji.

Audrey Hepburn wyszła dwukrotnie za mąż – jej pierwszym mężem był Mel Ferrer, z którym wzięła ślub w 1954 roku. W trakcie trwania małżeństwa trzykrotnie poroniła i ostatecznie doczekała się jednego syna Seana. Małżeństwo jednak skończyło się rozwodem w 1968 roku.

Drugie małżeństwo zostało zawarte w styczniu 1969 roku z włoskim psychiatrą Andreą Dottim, a ich syn Luca Dotti urodził się rok później. Niestety również to małżeństwo się rozpadło, ze względu na wielokrotne zdrady męża, jednak rozwód uzyskali dopiero w 1982, po trzynastu latach trwania małżeństwa.

Prócz aktorstwa Hepburn zasłynęła swoją działalnością charytatywną. W latach 50. została członkinią organizacji UNICEF, a od 1988 roku pełniła rolę ambasadora dobrej woli. Wielokrotnie jeździła do biednych, objętych wojną krajów, a także brała czynny udział w wielu misjach.

Za swoje zaangażowanie została uhonorowana certyfikatem zasług przez UNICEF, a także Humanitarian Award przez Variety Clubs International. W grudniu 1992 za zasługi dla humanitaryzmu została odznaczona przez prezydenta George’a H.W. Busha Medalem Wolności.

Dziewięć lat po jej śmierci na terenie kwatery głównej ONZ w Nowym Jorku stanął pomnik The Spirit of Audrey. Została również ustanowiona patronką amerykańskiego funduszu UNICEF Audrey Hepburn Society.

Jej ostatnim filmem był “Na zawsze” z 1989 roku w reżyserii Stevena Spielberga.

Audrey Hepburn zmarła we śnie 20 stycznia 1993 roku w wieku 64-lat. Rok wcześniej wykryto u niej rzadką odmianę raka jamy brzusznej z przerzutami. Mimo zastosowania leczenia, operacji i chemioterapii nowotwór był na tyle rozwinięty, że lekarze poinformowali rodzinę aktorki, że nic nie można już zrobić.

Ostatnie dni spędziła w swoim domu w Tolochenaz w kantonie Vaud.

W pogrzebie aktorki uczestniczyło blisko sześćset osób, w tym członkowie rodziny, dwaj synowie Luca i Sean, przyrodni brat Ian Quarles van Ufford, byli mężowie Andrea Dotti i Mel Ferrer, długoletni partner Robert Wolders, Hubert de Givenchy, dyrektorzy UNICEF-u oraz aktorzy Alain Delon i Roger Moore. Wieńce na pogrzeb przesłali Elizabeth Taylor, Gregory Peck i holenderska rodzina królewska.

Hepburn spoczęła na miejscowym Cimetière de Tolochenaz.