Diane Keaton jadła 20 tys. kalorii dziennie

Piszecie to wszystko a nie macie pojęcia co za tym idzie… choroba i smierc poprostu bo to prowadzi do pekniecia przelyku albo perforacji jelit… I KONIEC nikt Was nie uratuje. . to nie są zarty wiem coś o tym bo dopóki nic mi nie bylo to też lałam na to i dopóki kumpela sie nie przekrecila ale teraz sama mam dziecko i za kazdym razem gdy mam napad rozpedzam sie pierdolne w sciane tym głupim łbem i nie jem tego co bym z checia pozarla bo wiem ze to wyrzuty sumienia ktore konczą sie w kiblu a potem jest tylko strach… ze to juź koniec… Lepiej jesc zdrowe rzeczy duzo pić wtedy masz swiadomość tego że panujesz nad sobą i odzywiasz sie OK wtedy bedzie dobrze.

gość, 18-11-11, 09:26 napisał(a):A ja, niestety walczę z bulimią…. to straszne, ale już przeszło 20 lat….. tzn. z dłuzszymi przerwami. Momentami myslałam, ze już wygrałam, że jest super. Ale niestety, to wraca. To jest jak nałóg, trudno od tego uciec. Zdążyłam urodzić dzieci, skończyć studia, dwa razy wyjść za mąż, ale to nic nie pomogło… Są powroty do bulimii i tak naprawdę straciłam nadzieję na pełne wyleczenie. Leczyłam się na depresję, ale bulimia i tak wracała…. dziś mam 35 lat i wątpię, czy kiedykolwiek z nią – bulimia wygram. Nie dajcie się, dziewczyny, wpakować w to gówno.

to jest serwis plotkarski a nie forum dla psychicznie chorych (anoreksja lub bulimia jest choroba psychiczna)! Diane Keaton jest jedną z najlepszych aktorek jakie widział ekran! Nie mogę się doczekać zeby ksiazke przeczytac!

te WSZYTSKI EPIENIADZE KTORE PRZEZNACZACIE NA TE 20TYS KALORI! PRZEZNACZCIE NA PIENIADZE NA SILOWNIE/ FITNESS!! Wtedy i bedziecie mogly jesc normalnie i bedziecie szczuple!

gość, 18-11-11, 13:38 napisał(a):mam bulimię od 5 lat…wczoraj zjadlam kilogram ciasta drożdzowego, cały chleb tostowy, ser zóty, pasztet, dżem, paczke czekoladowycg płatków z kartonem mleka, paczkę parówek, 3 słodkie rogaliki, jogurt, 3 szkalnki sosu czosnkowego i wypiłam jakies 2 litry truskawkowej wody mineralnej…na przemian jadłam i wymiotowałam chyba 4 razy…oczywiscie obiecalam sobie, że to bedzie ostatni raz..dzisiaj poszłam do sklepu i kupilma tylko serek wiejski i wodę..może tym razem mi się uda…kochana znam ten ból,wpieprzanie na zmianę i wymioty.u mnie dochodzą jeszcze tabletki przeczyszczajace.bo takich ucztach 2-6dni głodówki i dobrej,zdrowej diety.. no niestety choroba jest straszna i mnie prześladuje już 7lat.do tego dochodzi jeszcze rzucie jedzenia i wypluwanie,tylko dla smaku. masakra pozdrawiam,trzymaj się

a ja mam anoreksję-bulimiczną 🙁

To wszechobecny kult szczupłości, sylwetki nawet nie zdrowej, a anorektycznej skłania młode dziewczyny do odchudzania, a co za tym ogromnie często idzie – zaburzeń odżywiania właśnie. Ponad 3 lata temu potrafiłam nie jeść niemalże nic przez cały dzień, szybko zgubiłam “nadmierne” kilogramy doprowadzając się do niedowagi. Stanęłam na skraju anoreksji. Po kilku miesiącach przyszła bulimia, kiedy zaczęłam jeść, ale panicznie bojąc się tycia, wymiotowałam. Nawet po naprawdę niewielkich ilościach. Najgorszy okres to 2 miesiące ciągłych wymiotów. Miałam rany na dłoniach, okropne, bolesne rany, które jednak nie przeszkadzały w wywoływaniu kolejnych torsji. Jakiś czas temu wróciłam do dawnej wagi. Od 3 lat zmagam się z bulimią. Pojawiają się przerwy, okresy względnego zdrowia, choć o jedzeniu myślę właściwie bez przerwy. Nie wymiotuję od pół roku. Ale wiem, że to jedna z tych chorób, z których nie sposób całkiem wyzdrowieć, podobnie jak moje ciągłe anorektyczne myślenie i błędne postrzeganie swojego ciała. Nie jestem gruba, moja waga jest w normie, ale wciąż zmagam się z milionem kompleksów. Znowu wracam na ścieżkę niejedzenia. Po 2,5 roku. To coś, czego nie potrafię opanować. Dlatego nie podążajcie ślepo za kultem chudości. To niszczy. Drąży od wewnątrz. Gubi.

A ja, niestety walczę z bulimią…. to straszne, ale już przeszło 20 lat….. tzn. z dłuzszymi przerwami. Momentami myslałam, ze już wygrałam, że jest super. Ale niestety, to wraca. To jest jak nałóg, trudno od tego uciec. Zdążyłam urodzić dzieci, skończyć studia, dwa razy wyjść za mąż, ale to nic nie pomogło… Są powroty do bulimii i tak naprawdę straciłam nadzieję na pełne wyleczenie. Leczyłam się na depresję, ale bulimia i tak wracała…. dziś mam 35 lat i wątpię, czy kiedykolwiek z nią – bulimia wygram. Nie dajcie się, dziewczyny, wpakować w to gówno.

gość, 17-11-11, 13:59 napisał(a):też wymiotuje. od ponad pół roku czasu. udało mi się przestać na jakies 2 miesiace. nie wymiotuje co dziennie oststnio jakos raz w tygodniu. masakra. straszna rzecz. ale nie widze w tym aż tak nic złego bo nie pochłaniam wielkich ilosci. dzisiaj zjadłam serek wiejski 4 chlebki wasa io to miało byc moje sniadanie ale póxniej był batonik 2 kotlety i płatki na mleku i musiałam niestetynawet po zjedzeniu tego co wymienilas raczej nie przytyjesz, wiec nie bylo sesu wymiotowac. Normalne odzywianie sie, ja tak jem codziennie i nie tyje. 52kg przy wzroscie 164cm, perfect. Ale ja mysle, ze to jest zaburzenie kontroli organizmu (a raczej psychiki) kiedy przestac i w tym tkwi problem. Jak sie dosadzisz do czegos to jesz, az zjesz wszystko, a potem uczucie tycia i poczucie winy, ze sie stracilo kontrole..

Kiedyś słyszałam, że pod bulimię podpada też np.: taka sytuacja, że zje się za dużo jedzenia, a potem stara to obsesyjnie spalić ćwiczeniami… ale to chyba nieprawda? Co innego ćwiczenia, które przecież nie szkodzą, a co innego wymioty…Ale zjeść 20 tys. kalorii jednego dnia… przerażające.

też choruję na bulimię, od ok 1 roku, ta choroba powstała z ogromnego stresu, niemocy w jakiej się znalazłam i i porostu te emocje gdzieś znalazły upust..nie wiem jak mam przestac..ciągle to robie,choc mam np tygodniowe przerwy..boje sie że umre, że zniszcze się kompletnie, ale to choroba mózgu a nie silnej woli! ten kto nie chorował po prostu nie umie tego pojąć. Moim największym szczęściem jest mój partner, bardzo się kochamy..,niestety nie możemy być razem.. i koło się zamyka. Wiem,że wyjdę z choroby jak w życiu mi się poukłada,wiem

gość, 17-11-11, 21:09 napisał(a):gość, 17-11-11, 21:06 napisał(a):też choruję na bulimię, od ok 1 roku, ta choroba powstała z ogromnego stresu, niemocy w jakiej się znalazłam i i porostu te emocje gdzieś znalazły upust..nie wiem jak mam przestac..ciągle to robie,choc mam np tygodniowe przerwy..boje sie że umre, że zniszcze się kompletnie, ale to choroba mózgu a nie silnej woli! ten kto nie chorował po prostu nie umie tego pojąć. Moim największym szczęściem jest mój partner, bardzo się kochamy..,niestety nie możemy być razem.. i koło się zamyka. Wiem,że wyjdę z choroby jak w życiu mi się poukłada,wiemdo psychiatry – natychmiast! zycze by Ci sie udalo z tego wyjsc :)dokładnie! dziewczyno idź na terapię, innego wyjścia z tej choroby nie ma. życze powodzenia!

Tez miewam od czasu do czasu takie napady, które rodzina obserwuje z przerazeniem , powątpiewając w moją normalność. Kiedyś jednak miałam je notorycznie , gdy tyłam, zaczynałam się głodzić. I tak w kółko. Co chwile bylam raz pyzata a raz anorektyczna . Na dzien dzisiejszy trzymam juz długo unormowaną wagę, z natury jestem bardzo szczupłą osobą, miewam co jakis czas napady bulimicznego obzarstwa, ale staram się nawet w tych napadach ograniczac sztuczną żywność.

Ja także cierpie na bulimie, ale zazwyczaj jak mam napad, to wole jeść same słodycze, bo po normalnym żarciu nienawidzę wymiotować, a tak to chociaż słodki posmak w ryju;/mam tak samo :/biedne 🙁 E tam biedne. Będę brutalna, ale szczera. Biedni ludzie nigdy by nie zmarnotrawili jedzenia. Oczywiście, współczuję, choroba jest chorobą, chociaż bardziej z wyboru niż przykry prezent od natury. Należy jednak pamiętać, że tego typu choroby pojawiają się tylko tam, gdzie ludzie mają za dobrze, więc wymyślają, co ze sobą zrobić. Najlepszym lekarstwem byłaby ciężka praca non-stop, żeby nie było czasu na myślenie o próżności. Bierzcie się w garść dziewczyny i pokonajcie wasze słabości. To, czy jesteście atrakcyjne w niewielkim stopniu zależy od wyglądu. Pustaki myślące jedynie o wyglądzie, choćby najpiękniejsze, przykuwają uwagę jedynie z początku znajomości, później są nudne. Grunt to mieć poczucie własnej wartości. Głupot nie róbcie. Powodzenia.

Ja także cierpie na bulimie, ale zazwyczaj jak mam napad, to wole jeść same słodycze, bo po normalnym żarciu nienawidzę wymiotować, a tak to chociaż słodki posmak w ryju;/

coo ? 20 ts kalorii ?

gość, 17-11-11, 13:00 napisał(a):mam podobnie, moze nie az tak ale miewam napady i pozniej zwracam…walcze z tym, to straszne…Na pewno ci się uda..;) Wiem, to może być okropne, szczególnie taki przypadek Diane -swoją drogą jak ona dawała radę tyle zjeść i wyrzygać to wszystko?? 20 tys. kalorii to cholernie dużo..

zaburzenia odżywiania to jedna z najgorszych rzeczy którymi można sobie zatruć życie. 5. rok leci, i chyba nigdy się z tego nie wyrwę, choć próbowałam. to jak alkoholizm – niepijący, ale jednak alkoholik, jedząca – ale wciąż anorektyczka/bulimiczka. dziewczyny ratujcie się jeśli tylko zauważycie u siebie jakieś niebezpieczne oznaki zaburzeń. z tym nie da się normalnie żyć, po prostu się NIE DA.

też wymiotuje. od ponad pół roku czasu. udało mi się przestać na jakies 2 miesiace. nie wymiotuje co dziennie oststnio jakos raz w tygodniu. masakra. straszna rzecz. ale nie widze w tym aż tak nic złego bo nie pochłaniam wielkich ilosci. dzisiaj zjadłam serek wiejski 4 chlebki wasa io to miało byc moje sniadanie ale póxniej był batonik 2 kotlety i płatki na mleku i musiałam niestety

mam podobnie, moze nie az tak ale miewam napady i pozniej zwracam…walcze z tym, to straszne…