Tego najbardziej bał się Łukasz Litewka. Jego partnerka ujawnia

Śmierć Łukasza Litewki wstrząsnęła Polską. Poseł zginął tragicznie 24 kwietnia, gdy podczas jazdy rowerem został potrącony przez samochód w Dąbrowie Górniczej. Teraz głos zabrała jego partnerka, Natalia Bacławska w rozmowie z Super Expressem ujawniając poruszające szczegóły i największy lęk polityka.

Dramatyczne chwile po wypadku

Do tragedii doszło w czwartek, gdy Łukasz Litewka wybrał się na swoją stałą trasę rowerową w kierunku Pogorii. Jak relacjonuje jego partnerka, był to dla niego dobrze znany odcinek, który często pokonywał. Natalia Bacławska wspomina, że w chwili wypadku szła do pracy. Zaniepokoiło ją, że lokalizacja telefonu Łukasza Litewki przez dłuższy czas nie zmieniała się.

Jechał na Pogorię pokręcić tam kółeczka. Miał swoją trasę rowerową. W momencie wypadku wchodziłam do pracy. Zerknęłam na lokalizację telefonu Łukasza. Był dłuższy czas w jednym miejscu — mówiła.

Chwilę później otrzymała telefon, który zmienił wszystko.

Po krótkim czasie zadzwonił przyjaciel i powiedział, że… Nie byłam w stanie w to uwierzyć — dodała.

Według ustaleń śledczych kierowca samochodu miał zjechać na przeciwległy pas ruchu i uderzyć w rowerzystę.

Partnerka apeluje po śmierci posła

W emocjonalnej rozmowie Natalia Bacławska nie kryła bólu po stracie ukochanego. Podkreśliła, jak ważną osobą był dla niej Łukasz Litewka i jak wiele dobra robił dla innych.

Nie znałam lepszej osoby, był moją największą miłością w życiu… Chcę prawdy — nie pozwólmy, żeby przepadła — powiedziała.

Zaapelowała również, by pamięć o nim nie została zaprzepaszczona.

Nie pozwólmy, żeby ziarno, które zasiał, umarło razem z nim — dodała.

Poseł Łukasz Litewka był znany z działalności społecznej m.in. angażował się w pomoc potrzebującym oraz aktywnie wspierał działania na rzecz zwierząt.

„Nie zdąży pomóc wszystkim”

W rozmowie padły także słowa, które szczególnie poruszyły opinię publiczną i pokazują, jakim człowiekiem był Łukasz Litewka poza polityką. Jego partnerka ujawniła, że mimo ogromnej aktywności i zaangażowania, nosił w sobie jedną, bardzo ludzką obawę.

Jest niesamowitym darem, który Bóg zabrał tak szybko. Jedyne, czego się bał, to tego, że nie zdąży pomóc wszystkim, którzy tego potrzebują — powiedziała.

Ten lęk nie był przypadkowy. Znany był z tego, że angażował się w dziesiątki inicjatyw jednocześnie  od pomocy osobom w trudnej sytuacji życiowej przez działania na rzecz lokalnych społeczności, aż po walkę o prawa zwierząt. Wielu ludzi podkreślało, że często działał ponad siły, nie odmawiał wsparcia i starał się reagować na każdy sygnał o potrzebie pomocy. Z relacji jego bliskich wynika, że nie traktował swojej działalności jako obowiązku politycznego, ale jako osobistą misję. Często pozostawał w kontakcie z mieszkańcami, odpowiadał na wiadomości i próbował realnie rozwiązywać problemy, z którymi się do niego zwracano.

To właśnie dlatego jego największym strachem nie była polityka, krytyka czy odpowiedzialność, ale poczucie, że gdzieś może zabraknąć czasu,  że ktoś, kto potrzebuje pomocy, nie zdąży jej od niego otrzymać.

Dziś te słowa wybrzmiewają jeszcze mocniej. Dla wielu osób są dowodem na to, jak bardzo był zaangażowany i jak silne poczucie odpowiedzialności nosił w sobie. Jego śmierć pozostawiła ogromną pustkę nie tylko w życiu najbliższych, ale także wśród ludzi, którym pomagał i którzy widzieli w nim nadzieję na realną zmianę.