Szwagier Kołaczkowskiej na pogrzebie powiedział o jej “fałszywych przyjaciołach”: “Byłaś wykorzystywana”

Joanna Kołaczkowska zmarła z 16 na 17 lipca. To był szok dla wielu, bowiem zaledwie 4 miesiące wcześniej poinformowała o chorobie.

28 lipca 2025 roku odbył się pogrzeb Joanny na warszawskich Powązkach, a na miejscu pojawiło się wiele znanych osobistości. Oczywiście nie zabrakło członków Kabaretu Hrabi, a w szczególności Dariusza Kamysa. Prywatnie mąż siostry Joanny, Agnieszki.

Dariusz Kamys przemówił podczas ceremonii pożegnalnej. Wspomniał, jaką relacje mieli w Kabarecie Hrabi:

“W Hrabi nigdy nie mówiliśmy o sobie, że jesteśmy przyjaciółmi. Nie używaliśmy tego słowa, ale nie musieliśmy, bo po prostu byliśmy, zawsze. Zawsze wiedzieliśmy, że możemy na ciebie liczyć. A ty, jestem pewien, że wiedziałaś, że ty na nas też. Bezwarunkowo” – powiedział.

Następnie wspomniał też o fałszywych przyjaciołach…

Okazuje się, że Joanna Kołaczkowska często była raniona przez innych:

“Byłaś otwarta, ufna dla ludzi, choć czasem cię to raniło. Czasem byłaś wykorzystywana. Ale ty się nie zmieniłaś. Nie zbudowałaś muru. Wręcz przeciwnie. Twoje drzwi były zawsze otwarte i serce też. I właśnie dlatego teraz tutaj nas tylu jest. Bo dotknęłaś wszystkich naszych serc. Straciliśmy nie tylko wielką artystkę. Straciliśmy kogoś niezwykle bliskiego, najbliższego”. 

Dariusz Kamys ujawnił, że po jej śmierci pojawiło się grono “przyjaciół”, które chciało przemawiać na jej pogrzebie. Szwagier Joanny dał do zrozumienia, że wspomnienia “przyjaciół” często mijały się z prawdą:

“Zaraz po Twojej śmierci pojawiło się sporo “przyjaciół” z gotowymi przemowami, wspomnieniami i teoriami. Czasem ta deklarowana przyjaźń mijała się nawet z faktami o Tobie. Przyjaźń to nie jest deklaracja. To bycie przy, to czułość, zaufanie, troska. Bez fleszy, bez splendoru. Bez zasięgowych profitów. Prawdziwi przyjaciele byli z nami, przy Tobie, po cichu, w domu, przy łóżku, przy herbacie, przy telefonie, przy biurku, przy Twoim odchodzeniu. Jeszcze raz chciałbym tym wszystkim podziękować, którzy byli z nami” — powiedział Dariusz Kamys.

Na koniec dodał, że Joanna dawała ulgę, nadzieję i iebie, a do ludzi mówiła w taki sposób, że każdy z widzów czuł się tym jedynym, do którego Ty mówisz:

“Nie czuł się elementem masy, ale czuł się indywidualnie”.