Magda Mołek przechodzi trudne chwile po rozstaniu? “Nie muszę i nie chcę być dzielna”
Magda Mołek na początku marca niespodziewanie zaskoczyła fanów, gdy opublikowała na Instagramie oświadczenie, w którym poinformowała o rozwodzie z mężem. Z wpisu wynikało, że była to jej decyzja:
Uprzedzając ewentualną medialną burzę, w trosce o spokój moich dzieci i najbliższych, chcę Was poinformować, że musiałam podjąć decyzję o rozwodzie z moim mężem. Proszę o uszanowanie tego trudnego momentu. Każde naruszenie moich dóbr osobistych, mojej prywatności, będzie niezwłocznie kierowane na drogę sądową. Te z Was, które są mi dziś życzliwe, proszę o wsparcie. Dziękuję – napisała.
Magda Mołek w pierwszym wywiadzie po ogłoszeniu rozwodu z mężem! „Nie radzę sobie z…”
Gorzkie słowa Magdy Mołek po rozstaniu z mężem
Od tego momentu dziennikarka unika rozmów o rozwodzie, nawet w wywiadzie z Aleksandrą Kwaśniewską nie zdecydowała się na skomentowanie tego bolesnego tematu.
W miniony weekend coś w Magdzie Mołek pękło i pozwoliła się na słodko-gorzki wpis na Instagramie, nawiązujący prawdopodobnie do rozstania z mężem. Przyznała, że przez całe życie starała się być dzielna, ale ostatnie miesiące pokazały jej, że nie warto:
W życiu można podpierać ściany, ale można też wyjść do tego świata. Próbować zmian, odważać się, podejmować wysiłek. Nic nie jest łatwe, nic nie spada samo z nieba. Przez wiele ostatnich miesięcy przekonałam się, że bycie „dzielną” to ogromne obciążenie. Starałam się więc robić swoje, tak, jak mogę i umiem w danym momencie, na ile starczało mi sił. I choć wiele razy nie starczało, to trwałam w tym. A to dla mnie – tej zawsze dzielnej i odważnej – było ogromnym wyzwaniem. Ale dziś wiem, że nie muszę i nie chcę być dzielna – przyznała.
Magda Mołek o mały włos, a byłaby w „Tańcu z gwiazdami”!
Na koniec dodała, że teraz zaczyna spokojnie żyć i zapowiada, że “dopiero się rozkręca”:
“A jak sobie na to pozwalam, to zaczynam spokojniej żyć. I wtedy mogę śmiało mówić „ja się dopiero rozkręcam” w pewności, że wszystko będzie dobrze, bo znam siebie. I wiem, że sobie poradzę – jakoś. I to „jakoś” będzie dobre. Bo przecież nie musi być zawsze najlepsze, prawda?”.
